از اوج آسمان سیمای این زمین تحقیر می شود . 

  یک عشق شیشه ای با کم ترین ترک نابود می شود . 

 تنها در این جهان دنیای کودکان معصوم مانده است . 

آدمها همه می پندارند که زنده اند،برای آنها تنها

نشانه ی حیات،بخار گرم نفس هایشان است!

کسی از کسی نمی پرسد:آهای فلانی!از خانه ی

دلت چه خبر؟!گرم است؟چراغش نوری دارد هنوز...؟

حسرت به دلم مانده خدا
حسرت دیدارش
حسرت چشمانش
حسرت سیمایش
حسرت به دلم مانده خدایا تو چرا رحم نداری
به دل عاشق من لطف چرا بیش نداری
حسرت به دلم می کشم و تاب ندارم
دیوانه دیدار فروغش به جهانم
من حسرت یک لحظه که با او بشوم ما
می سوزم و می سازم از این حکم خدایا
تقدیر تو اینست که ما هم نشویم ما
باشد که دلم بهر رخش رفت به افلاک
حسرت بکشم چونکه فروغش نستاندم
حسرت بکشم چونکه عبودش نتوانم
حسرت به دلم ماند خدایا تو کجایی
بهر دل و جانم دگر از عشق ندانی
من حسرت یک غمزه ز چشمان خمارش
من حسرت یک خنده ز لبهای انارش
من حسرت یک بوسه به دستان بلورش
من حسرت بودن همه عمر کنارش
من حسرت عاشق شدنش در همه عالم
من حسرت دوست داشتنم برده خوراکم
من حسرت نازی که کشم در همه عالم
من حسرت نوری ز فروغ ماه نشانم
من حسرت دیدار گل روی فروغم
من حسرت مردن به تمنای فروغم
من حسرت عاشق شدن رنگ فروغم
من حسرت آوارگی از مهر فروغم
حسرت به دلم چنگ زند در همه احوال
از کار خدا سخت پریشانم و هیهات
حسرت به دلم ، مردم و افسوس ندیدم
اخم گل زیبای بهاری که چدیم

به خاطر روی زیبای تو بود
که نگاهم به روی هیچ کس خیره نماند
به خاطر دستان پر مهر و گرم تو بود
که دست هیچ کس را در هم نفشردم
به خاطر حرفهای عاشقانه تو بود
که حرفهای هیچ کس را باورنداشتم
به خاطر دل پاک تو بود
که پاکی باران را درک نکردم
به خاطر عشق بی ریای تو بود
که عشق هیچ کس را بی ریا ندانستم
به خاطر صدای دلنشین تو بود
که حتی صدای هزار نی روی دلم ننشست
و به خاطر خود تو بود
فقط به خاطر تو

نميدونم از كجا شروع كنم، قصه تلخ زندكيم 
 نمي دونم چرا قسمت ميكنم ، روزهاي خوب زندگيم
 چرا تو اول قصه ،همه دوستم مي دارن
 وسط قصه ميشه، سر به سر من مي زارن
 تا مي خواد قصه تموم شه، همه تنهام ميزارن        
 ميتونم مثل همه، زرنگ باشم دل نبازم
 ميتونم مثل همه، يه عشق بادي بسازم
  مي تونم بازي كنم، با عشق و احساس كسي
  مي تونم دروغ بگم، تا خودم و شيرين كنم
  مي تونم پشت دلها قايم بشم، كمين كنم
  ولي با اين همه حرفها، باز منم مثل اونام

 يه دروغگو ميشم و هميشه ورد زبونام

  من بايد از چي بفهمم چه كسي دوستم داره  ؟
 توي دنيا اصلا عشق واقعي وجود داره ؟؟ 

اگه شما بودید میزدید؟؟؟

             

آنکه تن به زیر تنت می لغزاند تا دل بر دلت گذاشته و تنها دقایقی بیشتر مهرت را خریدار شود،فاحشه نیست

آنکه بکارتش را تنها به قیمت برقی از چشمان پر نیازت می فروشد تا شاید وجودش را هم مثل سر خرید این لایه ی خونین،از آنِ تو کند،فاحشه نیست

آنکه دنیایی را خلوت طلب می کند تنها برای در آغوش کشیدنت،بی آنکه نگاهی سنگین،قاضی بر تمام گناهان داشته و نداشته اش باشد،و در هر لحظه بارها و بارها،عادلانه یا نا عادلانه محکومش کنند،فاحشه نیست

آنکه پوست بر پوستت می ساید تا گرمای محبت های دریغ شده از روحش را از بدن ملتهبت باز گیرد،فاحشه نیست

فاحشه اشک نمی ریزد.

.

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت. خدا گفت : دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ